|
Ahmad Karimi-Hakkak is
Professor and Founding Director of the Center for Persian
Studies at the University of Maryland. For nineteen
years he was Professor of Persian language and literature
and Iranian culture and civilization at the University of
Washington. He has studied in Iran and the United
States, receiving his Ph.D. in Comparative Literature from
Rutgers University in 1979, and has taught English and
comparative literature and translation studies, as well as
classical and modern Persian literature at the University of
Tehran, Rutgers University, Columbia University, and the
University of Texas.
Professor Karimi-Hakkak
is the author of more than twenty books and over one hundred
major scholarly articles. He has contributed articles
on Iran and Persian literature to many reference works,
including The Encyclopedia Britannica, The Encyclopaedia
Iranica, and The Encyclopedia of Translation Studies.
His works have been translated into French, Dutch, Spanish,
Russian, Greek, Arabic, Japanese, and Persian. He has
won
numerous awards and honors, and has served as President of
the International Society for Iranian Studies and several
other professional academic organizations.
************************
Semniar 2007
مرزهای خیال خلاق:
از جابلقای اسکان یافتگی تا جابلسای جهان وطنی
از چشم انداز هزاره ها تمدن استوار بر پایۀ تعلق به آب و خاکی
معین تاریخی نسبتأ کوتاه دارد. همین ده دوازده هزار سال پش
بود که، مثلأ در غرب آسیا، انبوه آدمیان برای به چنگ آردن قوت
خویش بسیط خاک را در می نوردیدند و هر آن مانعی را که بر سر
راه می دیدند از پیش پای خود بر می داشتند. پنج شش هزار سالی
بیش نیست که انسان خاکزی به ساختن دیوار و زیستن در ملک شخصی
روی آورده است. و امروز بشر در آستانۀ دگرگون کردن این گرایش
ایستاده است. امواج پیاپی برق ونور وصوت وتصویر دیوارهای تملک
وتعلق را دریده اند و بازگشت به هستی بی مرز ا نوید می دهند، و
رشد فردیت آدمی گرایش به مال اندوزی را به حواشی هستی بشر می
راند و ولع تجربه آموزی را بر مرکز تفکر انسانی می نشاند.
این گرایش مشهود، اما، خود نمود سطحی حالی درونی و دیرنده است
که همواره در اذهان پویا و خیالهای خلاق موج می زده است. بی
قراری قرار آدمی است وسکون آغاز نیستی جان روان او. امروزیان
رفته رفته در خواهند یافت که دیوارهای هزار ساله در برابر هجوم
کابل های رسانه های قرن بیستم و امواج نامرئی قرن بیست ویکم
تاب پایداری ندارند و بشر در آستانۀ این درس بزرگ تاریخی
ایستاده است که تعلق های قومی و ملی را می توان چنان در نوردید
که نیاکان ده هزار ساله کوه ها ورودها را در نوردیدند.
یادوارۀ آن توانائی و بویۀ این توانمندی نویا خیال خلاق
حکیمان و عالمان و عارفان وشاعران فارسی زبان نیز تجلیات بارزی
دارد. بویۀ پرز در اساطیر ایرانی، فرضیۀ قبض و بسط جهان در
حکمت سینائی و تصور عارفان ما را از وحدت ازلی ربوبیت و آدمیت
و امکان تحقق دو بارۀ آن وصل بی حد ومرز را در انتهای هستی
کنونی می توان جلوه هائی از این انگاره بر شمرد. در این
سخنرانی نمونه هائی از این نمودها در متن مضمون در نوردیدن
مرزهای مفروض و موجود موضوع تمرکز وتأمل خواهد بود. |
