|
فعالیتهای نیکوکارانه در بین مهاجران - مورد جامعه
ایرانی
فعالیتهای نیکوکارانه نوعی از تعهد یک جامعه به آیندهٔ خویش و
سرمایه گذاری در نسل آینده است. نابرابری بین طبقات مختلف
اجتماعی همراه با وجود جمعیت ثروتمندی که به دوران پیری خود
نزدیک میشوند منجر به توسعه بی سابقه این شکل از فعالیتها در
همهٔ دنیا شده است. تخمین زده میشود میزان ثروتی که این گروه
در اروپا و آمریکا بین سالهای 1998 تا 2052 از خود باقی
میگذارند بین 41 تا 136 تریلیون دلار باشد.
بیشترین حجم فعالیتهای نیکوکارانه در ایالات متحده صورت
میگیرد. مشارکت افراد ، سازمانها ، و بنیادها در سال 2004
حدود 250 بیلیون دلار بوده که 75 درصد آن توسط افراد حقیقی
تامین شده است. اندازه و تاثیر بالقوه این بخش، آن را همراه
با دولتها، بخش خصوصی، و رسانه ها به عنوان یک نیروی جهانی
برای تغییر مطرح میکند. بخشی با نیروی انسانی، دانش، و
سیستمهای مخصوص به خود.
افزایش مهاجرت و پیشرفت در زیرساختهای لازم باعث تقویت و زیاد
شدن حجم کمکهای مهاجران به کشورهای زادگاهشان نیز شده است.
میزان این نوع از فعالیتها فقط در کشور ایالات متحده حدود
100 میلیارد دلار در سال است. این انتقال ثروت به یک عامل
کلیدی در توسعه اقتصادی کشورهای مقصد تبدیل شده است و در
بسیاری از موارد حتی بر سیاستهای دولتها در کشور مقصد نیز
تاثیر میگذارد. به طور مثال حدود 7.6 میلیون فیلیپینی که
در 190 کشور جهان زندگی میکنند ، در خلال سالهای 1990 تا
2005، حدود 62 میلیارد دلار به خانه فرستادند ، که این
باعث شده است که حدود 1 میلیون نفر در این کشور بالای خط
فقر بمانند.
به رغم اهداف والای فعالیتهای نیکوکارانه، این فعالیتها تنها
در صورتی میتواتند تاثیر بالقوه خود را داشته باشند که افراد
فعال در این زمینه به شکل سازمان یافته و برای رسیدن به یک هدف
مشترک عمل کنند. فعالیتهای جمعی همراه با تقسیم مسئولیت به
منظور رسیدن به هدف مشترک است که به جامعه مهاجر هویتی متمایز
از یک گروه که تنها سرزمین مادری مشترک دارند می بخشد.
همینک جامعه ایرانی در برهه بسیار حساسی از تاریخ خود
زندگی میکند. اگر نسل ما با چالشهای موجود برخورد نکند و با
سرمایه گذاری در نسل آینده و ساختن جامعه مدنی از طریق
فعالیتهای نیکوکارانه از فرصت موجود بهره نگیرد، ارتباط میان
گذشته و آینده ما قطع خواهد شد. مهاجران توانمند و تحصیلکرده
ایرانی، که تعداد آنها حدود 3 میلیون نفر تخمین زده میشود ،
در مقایسه با گروههای شناخته شده مهاجر قرن بیستم، یک گروه
بسیار جوان تلقی میشوند. این گروه جوان باید به گونه ای کاملا
هوشیارانه از تاریخ صد ساله فعالیتهای نیکوکارانه مهاجران در
دنیا درس بگیرد و در عین حال تفکرات جدید در این زمینه که شامل
رویکردهای نوآورانه ، استراتژیک، و کار آفرینانه به حل مشکلات
اجتماعی قرن 21 میشود را به دقت مطالعه کند و به کار گیرد.
در این صورت است که می توان امیدوار بود جامعه مهاجر ایرانی
در دو یا سه دهه آینده به یکی از جوامع مهاجر نه تنها موفق
بلکه موثر تبدیل شود.
زندگی در یک جامعه آزاد فرصتهای زیادی را برای مهاجران فراهم
می آورد که از جمله آنها امکان ایجاد یک جامعه مدنی است. این
یک فرصت، و در واقع یک ضرورت است که از فعالیتهای نیکوکارانه
به عنوان یک ابزار متحدکننده برای رسیدن به چنین جامعه ای و
تحقق عالیترین آرزوها و خواسته های ایرانیان در تمام دنیا
استفاده شود. |